ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ Στην αίθουσα επικρατούσε τέτοια σιωπή, που μπορούσα να ακούσω τον βιολιστή να ακουμπά προσεκτικά το δοξάρι του στο αναλόγιο.
Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΕΔΙΩΞΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΑΜΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ: «ΕΙΣΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΜΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ». ΕΦΥΓΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΩ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ. ΤΡΕΙΣ ΩΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, Ο ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ
Ύστερα τον κοίταξε ξανά. — Δεκανέα, — είπε ήρεμα, — μόλις προσβάλατε μια αξιωματικό που αύριο θα παραλάβει μία από τις υψηλότερες στρατιωτικές διακρίσεις
Καθόταν απέναντί μου, κρατώντας στα χέρια του τα αποτελέσματα των εξετάσεων, και με κοιτούσε σαν να προσπαθούσε να βρει τις κατάλληλες λέξεις.
Ο Ανδρέας βγήκε στον διάδρομο τόσο γρήγορα, που η πόρτα του δωματίου συνέχισε να κουνιέται για μερικά δευτερόλεπτα μετά την αποχώρησή του.
# Η μητέρα έκοψε τη στολή της κόρης της πριν από τον γάμο — αλλά δεν ήξερε ποιος ήταν ο σύζυγός της…
Ο Αλέξανδρος πήρε τη θήκη των ρούχων από τα χέρια της μητέρας μου πριν προλάβουν τα δάχτυλά της να αγγίξουν το καινούργιο σακάκι της στολής και μου την
Όταν ο αστυνομικός άνοιξε την κατεστραμμένη πόρτα του μπάνιου, κατάλαβα επιτέλους γιατί ο Νίκος ήταν βρεγμένος σχεδόν μέχρι τη μέση. Το πάτωμα ήταν γεμάτο νερά.
Η υπάλληλος της τράπεζας ταπείνωσε τον 84χρονο παππού μου — μέχρι που ο πρόεδρος της τράπεζας τον αναγνώρισε. «Πάρε το χέρι σου από τη ζώνη σου, Ρικ».
Όταν ήμουν ογδόντα ετών, η κοιλιά μου άρχισε να μεγαλώνει ανεξήγητα. Τότε οι γιατροί αποκάλυψαν ένα μυστικό δώδεκα ετών, το οποίο ο άντρας μου είχε πάρει
Καθόμουν στο τραπέζι της κουζίνας, νιώθοντας το κινητό στο χέρι μου να συνεχίζει να δονείται από την ασταμάτητη ροή μηνυμάτων. Η μαμά, η Μπριν, ο Κάιλ