Γιε μου, αποφάσισα να πουλήσω το εξοχικό.
Μου είναι ήδη δύσκολο.
Παλιά ο πατέρας βοηθούσε, τώρα όμως είμαι μόνη.
Δεν θέλετε να ασχοληθείτε με τον κήπο, αν και σας δίνω σχεδόν όλη τη σοδειά.
— Αυτά είναι νέα! Και πού θα φέρουμε τα παιδιά; Οι διακοπές πλησιάζουν, η Βέρα και εγώ θέλαμε να τα φέρουμε σε σένα όλο το καλοκαίρι.
Και στο διαμέρισμά σου τι θα κάνουν;
— Όλο το καλοκαίρι; Έντικ, μου είναι ήδη δύσκολο, η πίεση, και η ηλικία μου δεν είναι πια μικρή.
Και πρέπει να μαγειρεύω στα εγγόνια τρεις φορές την ημέρα, όχι ό,τι κι ό,τι, και να καθαρίζω πίσω τους.
Αν και είναι ήδη μεγάλα, δεν ξέρουν να μαζεύουν τα πράγματά τους.
Και ο κήπος, όλα αυτά είναι δύσκολα.
Ο Γκρίσα βοηθούσε παλιά, αλλά μόνη μου δεν τα καταφέρνω πια…
— Μαμά, μη θυμώνεις, μην βιάζεσαι.
Άστο για το φθινόπωρο να σκεφτείς για την πώληση.
Η Βέρα και εγώ θέλουμε να ξεκουραστούμε από αυτά το καλοκαίρι.
Και εκεί έχεις καθαρό αέρα, ομορφιά.
Μπορείς να τα εμπλέκεις στον κήπο, το επιτρέπω.
— Μην κάνεις πλάκα.
Είναι τεμπέλικα, μόνο να περπατάνε, να παίζουν παιχνίδια και να κοιμούνται μπορούν.
Έχουν μεγαλώσει πια, 13 χρονών ήδη, αλλά όπως τα παιδιά.
Και εγώ να τα πλένω, να τα ταΐζω, και να παρακολουθώ πού περπατάνε και με ποιον.
Η δική σου Βερούλα ζήτησε να είμαι αυστηρή μαζί τους.
Ας έρχονται για μια εβδομάδα το πολύ.
Και το εξοχικό θα το βάλω προς πώληση, ίσως ενδιαφερθεί κάποιος.
— Μαμά, θα μας βάλεις σε δύσκολη θέση.
Στηρίζουμε σε σένα.
Η Βέρα ήδη κοιτάει εισιτήρια για το καλοκαίρι, θέλουμε να φύγουμε για διακοπές για ένα μήνα στο εξωτερικό, μαζέψαμε χρήματα.
— Πάρτε τους γιους, πάντα ταξιδεύετε χωρίς αυτούς, θα τους αρέσει.
— Ωχ, δεν ξέρουν να συμπεριφέρονται, μόνο προβλήματα.
Το βράδυ, ο Έντικ είπε στη γυναίκα του για την απόφαση της μαμάς.
— Έντικ, τι προσποιείται; Είναι υγιής σαν άλογο! Δεν θέλει να μείνει με τα εγγόνια, αυτή είναι γιαγιά! Και να πουλήσει το εξοχικό — ανόητη ιδέα! Εκεί μεγαλώνει υπέροχη πατάτα, βατόμουρα, ντομάτες! Στα μαγαζιά δεν τα βρίσκεις αυτά!
Ας ασχολιόταν με τον κήπο και τα εγγόνια, τι άλλο να κάνει; Τι θα κάνουμε με αυτά τα τεμπέλικα τώρα; Μου έχουν ήδη φάει το μυαλό! Μακάρι να υπήρχε ένα ακόμα.
Έτυχε να γεννήσει δίδυμα! Καμία προσωπική ζωή!
Και η μαμά σου τώρα φέρεται περίεργα! Δεν ξέρω τίποτα, θα φέρουμε τα παιδιά και τέλος! Ας κάνει ό,τι θέλει μαζί τους.
Είμαι κουρασμένη, θέλω να ξεκουραστώ!
— Βέρα, μαζί με τον πατέρα φύτευαν τον κήπο, τώρα είναι δύσκολο για αυτήν μόνη.
Μόλις συνέφερε από τον θάνατό του.
Και η πίεση ανεβοκατεβαίνει, Θεός φυλάξοι εγκεφαλικό, θα τη φροντίσεις μετά;
— Θεός φυλάξοι! Αρρώστη πεθερά δεν μου έλειπε, φτύσε!
— Μήπως να τα πάμε στους γονείς σου; Σπάνια βλέπουν τα εγγόνια, ας περάσουν καλά μαζί τους!
— Τι λες, η μαμά έχει καρδιά άρρωστη, ο πατέρας διαβητικός.
Δεν πρέπει να ανησυχούν ή να νευριάζουν!
— Και στη δική μου μαμά επιτρέπεται; Πάντα συμφωνεί και δίνει τόσα τρόφιμα.
Και οι δικοί σου ποτέ δεν μας βοήθησαν.
— Ξέρεις, έχω σύζυγο, γιατί να πρέπει να βοηθήσουν; Εντάξει, θα τα βρούμε.
Η Βέρα αποφάσισε να καλέσει τη πεθερά και να μιλήσει.
— Άλλα Ιβάνοβνα, γεια σας.
Ο Έντικ είπε ότι θέλετε να πουλήσετε το εξοχικό; Σας είναι πολύ δύσκολο; Είστε γερή γυναίκα και όχι μεγάλη ακόμη.
Ξέρω γιαγιάδες που στα 80 ακόμα ασχολούνται με τα κρεβάτια και τίποτα.
Και εσείς πολύ μικρότερη.
Και πού θα φέρουμε τα παιδιά; Σκεφτήκατε; Χρειάζονται καθαρό αέρα, φύση.
Όλη μου τη ζωή όλοι φέρνουν τα παιδιά τους στις γιαγιάδες για διακοπές.
Κουράζομαι τόσο από αυτά…
— Βερούλα, μου είναι δύσκολο να δουλέψω μόνη τον κήπο, δεν θέλετε να βοηθήσετε, αν και αγαπάτε τις πατάτες και τις ντομάτες από τα κρεβάτια.
Θέλω να ζήσω για μένα.
Να πάω στην πισίνα, να περπατήσω, να διαβάσω βιβλία, να δω τηλεόραση.
Και η υγεία με προδίδει.
Στα εγγόνια πάντα χαίρομαι.
Μπορείτε να τα αφήσετε για μια εβδομάδα και στο διαμέρισμα.
Δεν έχουν όλες οι γιαγιάδες ιδιωτικά σπίτια και εξοχικά.
Όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν σας αρνήθηκα, έτσι δεν είναι;
— Είσαι εγωίστρια! Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου! Έχετε μόνο έναν γιο, δύο εγγόνια, για ποιον ζείτε; Και, παρεμπιπτόντως, τα χρήματα από την πώληση του εξοχικού πού σκοπεύετε να τα ξοδέψετε; Εμείς με τον Έντικ αποφασίσαμε να αγοράσουμε άλλο ένα αυτοκίνητο για μένα.
Με ένα μόνο είναι άβολο.
Θα μπορούσατε να βοηθήσετε.
Δεν χρειάζεστε πια τίποτα.
— Μου φαίνεται περίεργο γιατί οι δικοί σου ποτέ δεν έπαιρναν τα εγγόνια το καλοκαίρι, δεν βοηθούσαν οικονομικά ή με τρόφιμα; Έχουν δικό τους μαγαζί, καλό εισόδημα.
Θα μπορούσαν να βοηθήσουν με την αγορά του αυτοκινήτου, αφού δεν μπορείτε να αγοράσετε μόνοι.
— Ξέρετε τι! Μην μετράτε τα χρήματα των άλλων! Τα κέρδισαν δίκαια, και είναι το δικαίωμά τους να ξοδεύουν όπως θέλουν.
Και μην συγκρίνετε την υγεία.
Η μαμά έχει καρδιά άρρωστη, δεν μπορεί να φορτωθεί.
Αλλά εσείς πηγαίνετε στην πισίνα, άρα δεν είναι όλα άσχημα!
— Και εγώ δεν έχω καλή υγεία, αλλά σπάνια παραπονιέμαι.
Εμείς με τον σύζυγό μου πάντα σας βοηθούσαμε σε όλα!
— Εντάξει, καταλαβαίνω.
Δεν πρέπει πια να περιμένετε βοήθεια από εσάς.
Δεν θέλετε, όπως θέλετε.
Τα εγγόνια πλέον δεν θα τα δείτε καθόλου.
Ζήστε για τον εαυτό σας, μην στηρίζεστε σε εμάς.
Εγωίστρια!
Χτύπησαν οι κουδούνες.
Η Άλλα Ιβάνοβνα κοίταξε την πορτραίτο του άντρα της.
— Άκουσες, Γκρίσα; Εγωίστρια αποδεικνύεται… Όλα όσα κάναμε γι’ αυτά ακυρώθηκαν σε μια στιγμή! Μεγαλώσαμε το γιο μας, και λέει η γυναίκα του τι θέλει και αυτός ακούει.
Χωρίς εξοχικό και χρήματα δεν χρειάζεται πλέον.
Θα πράξω σύμφωνα με τη συνείδηση.
Όπως θεωρώ σωστό.
Συμφωνείς, Γκρίσα; Ωραία.
Η Άλλα Ιβάνοβνα πούλησε το εξοχικό.
Μέρος των χρημάτων κράτησε για τον εαυτό της, τα υπόλοιπα τα έβαλε στην τράπεζα, άνοιξε καταθέσεις για τα εγγόνια.
Πήγαινε στην πισίνα και ακόμη εγγράφηκε σε γυμναστική για ηλικιωμένους.
Χαιρόταν που δεν άκουσε τον γιο και τη νύφη και πούλησε το εξοχικό.
Ο γιος και η γυναίκα του θύμωσαν που δεν τους έδωσε τίποτα από την πώληση.
Δεν ήξεραν για τις καταθέσεις για τους γιους.
Άφηναν τα παιδιά περιοδικά όταν έφευγαν για διακοπές, παρά τις απειλές της Βέρας ότι η γιαγιά δεν θα τα δει.
Για μια εβδομάδα, όχι παραπάνω.
Η Άλλα Ιβάνοβνα έθεσε τους κανόνες της.
Είχε πολύ ελεύθερο χρόνο, τον οποίο ξόδευε ευχάριστα για τον εαυτό της.
Αγόρασε εισιτήριο σε σανατόριο και πήγε να θεραπευτεί.
Η ζωή απέκτησε νέα χρώματα! Τέτοια είναι η εγωίστρια!
Στην κοινωνία μας υπάρχει το στερεότυπο ότι οι γονείς πρέπει να βοηθούν τα παιδιά, τα εγγόνια και ακόμη και τα δισέγγονα μέχρι τα βαθιά γεράματα.
Ξέρω μια περίπτωση όπου οι γονείς έχτισαν σπίτια για τους γιους, τους εκπαίδευσαν, έκαναν γάμους.
Μετά βοήθησαν τα εγγόνια, έδιναν χρήματα για σπουδές, τηλέφωνα και άλλες χαρές της ζωής.
Και ταυτόχρονα αρνούνταν πολλά για τον εαυτό τους, λέγοντας, δεν μπορώ να επιτρέψω, πρέπει να στηρίξω τα εγγόνια… Και τα παιδιά και τα εγγόνια δεν έχουν αντίρρηση.
Έχουν συνηθίσει και το θεωρούν δεδομένο.
Και θα στεναχωρηθούν αν σταματήσουν να βοηθούν…
