Όταν η Κάρι ζούσε σε μια απλή καλύβα στο σκωτσέζικο νησί Ιόνα, απολάμβανε κάθε πρωί τη θέα στη θάλασσα και την ηρεμία της φύσης.
Αυτός ο λιτός τόπος της έδειξε ότι μερικές φορές λίγα πράγματα είναι αρκετά.
Αργότερα, ένα μεγάλο ταξίδι μόνο με ένα σακίδιο άλλαξε επίσης τον τρόπο που έβλεπε την κατοχή πραγμάτων και την καθημερινή ζωή.
Όλα όσα έπαιρνε μαζί της έπρεπε να είναι χρήσιμα, επειδή κάθε επιπλέον αντικείμενο σήμαινε περισσότερο βάρος.
Έτσι άρχισε να καταλαβαίνει ότι τα πράγματα μπορούν να μας βαραίνουν όχι μόνο σωματικά, αλλά και συναισθηματικά.
Σιγά σιγά, αυτή η σκέψη την οδήγησε στον μινιμαλισμό.
Το 2017 έχτισε τελικά το δικό της μικρό σπίτι.
Για εκείνη, αυτό το μικρό σπίτι δεν είναι μόνο ένας χώρος διαμονής, αλλά ένα ζωντανό καλλιτεχνικό έργο.
Μέσα σε αυτό ενώνονται η δημιουργικότητα, η απλότητα και η προσωπική ελευθερία.
Όταν το σπίτι παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Living Big in a Tiny House», μπόρεσε να δει πόση αγάπη υπήρχε σε κάθε λεπτομέρεια.
Τότε κατάλαβε ακόμη πιο καθαρά ότι η μινιμαλιστική ζωή έχει πολλά κοινά με ένα προσκύνημα.
Και τα δύο σημαίνουν να επιλέγεις συνειδητά, να αφήνεις πίσω σου τα περιττά και να επικεντρώνεσαι στην ουσία.
Η πεζοπορία της στο Camino de Santiago την είχε επίσης επηρεάσει βαθιά.
Σε αυτόν τον μακρύ δρόμο έμαθε να επιβραδύνει και να βλέπει τη ζωή με διαφορετικά μάτια.
Από αυτή την εμπειρία γεννήθηκε αργότερα και το βιβλίο της με εικονογραφήσεις για το περπάτημα.
Μαζί με τον Τόνι Κριζ ανέπτυξε επίσης την ιδέα για ένα podcast σχετικά με το προσκύνημα και την προσωπική αλλαγή.
Δεν πρόκειται μόνο για μεγάλα ταξίδια με τα πόδια, αλλά για το πώς μπορεί κανείς να φέρει τη νοοτροπία ενός προσκυνήματος στην καθημερινή ζωή.
Στο τέλος, η ιστορία δείχνει ότι το Tiny Living δεν σημαίνει απλώς να ζεις σε ένα μικρό σπίτι.
Σημαίνει να δημιουργείς περισσότερο χώρο για όσα σε εμπνέουν και λιγότερο χώρο για όσα σε βαραίνουν.
