Να πώς δείχνουν σήμερα.
Αυτές οι αδελφές γεννήθηκαν με τα κεφάλια τους ενωμένα. 😨
Είχαν κοινό οστό του κρανίου, και η επέμβαση διαχωρισμού θα μπορούσε να καταλήξει πολύ άσχημα. 😢
Όταν τα κορίτσια έγιναν 3 ετών, οι γιατροί αποφάσισαν παρ’ όλα αυτά να τις χωρίσουν.
Η επέμβαση κράτησε 14 ώρες και ολοκληρώθηκε με επιτυχία. 😍
Τώρα οι γονείς μπορούν να αγκαλιάσουν κάθε κόρη ξεχωριστά. 💖
Σας ενδιαφέρει πώς δείχνουν οι αδελφές τώρα;
Οι φωτογραφίες τους μετά τον διαχωρισμό δείχτηκαν στο πρώτο σχόλιο. ⬇️⬇️
Η Μανάλ και η Μίρχι γεννήθηκαν στο Πακιστάν με μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση — ήταν ενωμένες στο κεφάλι.
Τα κορίτσια είχαν κοινό οστό κρανίου και ένα πολύπλοκο σύστημα αιμοφόρων αγγείων, κάτι που έκανε την περίπτωσή τους ιδιαίτερα δύσκολη.
Τέτοιες γεννήσεις συμβαίνουν περίπου μία φορά στις 60.000 γεννήσεις, και μόνο λίγα παιδιά φτάνουν στην ηλικία στην οποία γίνεται δυνατή μια επέμβαση.
Όταν η Μανάλ και η Μίρχι έγιναν τριών ετών, οι γονείς μαζί με τους γιατρούς πήραν μια καθοριστική απόφαση — να προσπαθήσουν να χωρίσουν τις κόρες τους.
Γι’ αυτό μεταφέρθηκαν στην Άγκυρα, στην κλινική Bilkent City Hospital, όπου μια διεθνής ομάδα ανέλαβε την προετοιμασία και την πραγματοποίηση της επέμβασης.
Οι γιατροί είχαν ήδη εμπειρία σε επιτυχημένους διαχωρισμούς παρόμοιων διδύμων, κάτι που έκανε δυνατή τη θεραπεία των κοριτσιών.
Η προετοιμασία κράτησε αρκετούς μήνες: με τη βοήθεια τεχνολογιών μικτής πραγματικότητας δημιουργήθηκαν τρισδιάστατα μοντέλα του κρανίου και του εγκεφάλου των διδύμων, κάτι που επέτρεψε στους χειρουργούς να δουλέψουν λεπτομερώς κάθε στάδιο.
Η επέμβαση έγινε σε δύο στάδια, και το τελικό μέρος διήρκεσε πάνω από 14 ώρες.
Οι γιατροί έπρεπε να διαχωρίσουν προσεκτικά τις μήνιγγες και το αγγειακό σύστημα και στη συνέχεια να ανακατασκευάσουν τα οστά του κρανίου και των δύο κοριτσιών.
Παρά τον τεράστιο κίνδυνο, η επέμβαση ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Ήδη μετά από λίγες ημέρες, η Μανάλ και η Μίρχι άρχισαν να αναπνέουν μόνες τους και να αντιδρούν στο περιβάλλον.
Οι γιατροί σημειώνουν ότι η αποκατάστασή τους προχωρά πιο γρήγορα απ’ ό,τι αναμενόταν και προβλέπουν ότι θα έχουν μια φυσιολογική ζωή.
Τώρα τα κορίτσια κάνουν αποκατάσταση και σταδιακά μαθαίνουν να κάθονται και να κινούνται ξεχωριστά η μία από την άλλη.
Για τους γονείς αυτό είναι ένα πραγματικό θαύμα — για πρώτη φορά μπορούν να πάρουν στην αγκαλιά τους κάθε κόρη ξεχωριστά.
