Μπροστά της υπήρχε η εικόνα του σκύλου που τάιζε τον άνθρωπό του. Και μετά του τραγουδούσε νανουρίσματα. Το εστιατόριο ήταν ακριβό, οι μάγειρες εξαιρετικοί. Η φήμη του ήταν παλιά, γι’ αυτό υπήρχε πάντα ουρά. Και τα τραπέζια κλείνονταν μία εβδομάδα νωρίτερα. Ο μισθός της ήταν μικρός. «Στεκόταν στα σαλάτες» — έτσι λένε για όσους τους … Continue reading Ο άστεγος αγκάλιασε το ποιμενικό σκυλί και αποκοιμήθηκαν, ενώ η γυναίκα περπατούσε πίσω μέσα στο έρημο πάρκο, και τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα.